پیمانسپاری ارزی
وقتی یک بازرگان ایرانی محصولی مثل پسته یا مواد پتروشیمی را صادر میکند، در ازای آن ارز دریافت میکند. دولت برای مدیریت بازار، صادرکننده را موظف میکند این ارز را به جای فروش در بازار آزاد، در سامانههای رسمی مثل نیما عرضه کند. در واقع صادرکننده با امضای یک تعهد، قول میدهد که ارز خود را به چرخه اقتصادی کشور برگرداند تا برای واردات کالاهای اساسی و مواد اولیه کارخانهها استفاده شود.
این سازوکار مستقیماً روی قیمت کالاهایی که میخرید اثر میگذارد؛ چرا که اگر ارز صادراتی به کشور برنگردد، عرضه دلار کم شده و قیمت آن در بازار آزاد جهش میکند. با این حال، اگر قیمت تعیینشده توسط دولت خیلی کمتر از بازار باشد، صادرکنندگان تمایل خود را به تجارت قانونی از دست میدهند که نتیجه آن کاهش ارزآوری و در نهایت گرانتر شدن زندگی روزمره برای مردم است.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها با هدف حمایت از صادرات غیرنفتی، بحث بر سر تعدیل قوانین سختگیرانه بازگشت ارز داغ شده است. دولت تلاش میکند با کاهش سقف تعهد ارزی در بخش کشاورزی و تشویق صادرات کالاهای با ارزش افزوده بالا به جای خامفروشی، توازن جدیدی میان نیاز ارزی کشور و انگیزه صادرکنندگان برای بازگرداندن دلارها به چرخه اقتصاد ایجاد کند.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران کارتهای بازرگانی: رانتخواری در سایه سیاستهای ارزی و بوروکراسی
کارتهای بازرگانی به دلیل سیاستهای ارزی و بوروکراسی ناکارآمد، به ابزاری برای رانتخواری تبدیل شدهاند که نیازمند اصلاح ساختاری است.
۱۸ مرداد ۱۴۰۵
تغییر ریل صادرات ایران: از خامفروشی به سمت کالاهای نهایی با ارزش افزوده
سازمان توسعه تجارت با هدف افزایش ارزش صادرات، حمایت از اصناف برای صادرات کالاهای نهایی را جایگزین خامفروشی میکند.
۱۰ مرداد ۱۴۰۵
تسهیل ارزی برای صادرات کشاورزی: پیشنهاد کاهش تعهد بازگشت ارز به ۸۰ درصد
سازمان توسعه تجارت برای حمایت از صادرکنندگان محصولات کشاورزی، پیشنهاد کاهش ۱۰ درصدی تعهد بازگشت ارز را ارائه داد.
۹ تیر ۱۴۰۵