ودیعه مسکن

ودیعه مسکن که در عرف بازار ایران بیشتر با نام «رهن» شناخته می‌شود، مبلغی است که شما در شروع قرارداد اجاره به صاحب‌خانه می‌سپارید. این پول در واقع یک وام بدون بهره از سمت مستأجر به مالک است که تا پایان مدت قرارداد نزد او امانت می‌ماند. در اقتصاد ایران، ودیعه فقط یک ابزار تضمینی نیست، بلکه به دلیل نرخ بالای تورم، مالکان از این نقدینگی برای سرمایه‌گذاری در بازارهای دیگر استفاده می‌کنند و در عوض، مبلغ اجاره ماهانه را برای مستأجر کمتر می‌کنند.

اهمیت ودیعه در زندگی ایرانی‌ها فراتر از یک قرارداد ساده است؛ این مبلغ معمولاً با فرمول سنتی «هر یک میلیون تومان معادل ۳۰ هزار تومان اجاره» سنجیده می‌شود. برای یک خانواده مستأجر، تأمین ودیعه بزرگ‌ترین چالش جابه‌جایی است، چرا که با کاهش ارزش پول ملی، مبلغی که سال گذشته به عنوان رهن پرداخت شده، سال بعد قدرت خرید کمتری دارد و معمولاً برای تمدید همان خانه، مستأجر ناچار است مبلغ بیشتری به آن اضافه کند. به همین دلیل، ودیعه مسکن در ایران به نوعی دماسنج تورم در بخش املاک محسوب می‌شود.