واگذاری سهام

واگذاری سهام به زبان ساده یعنی وقتی مالکِ بزرگ یک شرکت که در ایران معمولاً دولت یا نهادهای عمومی است، تصمیم می‌گیرد تمام یا بخشی از سهم خود را به دیگران بفروشد. این کار باعث می‌شود مالکیت از حالت انحصاری خارج شده و بین خریداران جدید که می‌توانند مردم عادی یا شرکت‌های خصوصی باشند، تقسیم شود. این فرآیند در بورس تهران معمولاً به صورت عرضه خرد به مردم یا فروش بلوکی به سرمایه‌گذاران بزرگ انجام می‌گیرد تا نقدینگی جذب شده و تصدی‌گری دولت کاهش یابد. این موضوع مستقیماً با دارایی مردم در ارتباط است؛ برای مثال وقتی دولت سهام بانک‌ها یا پالایشگاه‌ها را در قالب صندوق‌هایی مثل دارا یکم یا پالایش یکم واگذار کرد، میلیون‌ها ایرانی به طور مستقیم سهام‌دار این بنگاه‌های بزرگ شدند. واگذاری صحیح باعث می‌شود مدیریت شرکت‌ها از ساختار کندِ اداری به سمت سودآوری حرکت کند که در بلندمدت ارزش دارایی سهام‌داران را بالا می‌برد. با این حال، اگر واگذاری صرفاً برای رفع کسری بودجه باشد و به بهبود مدیریت شرکت منجر نشود، می‌تواند باعث نوسانات قیمتی و سردرگمی سهام‌داران خرد در بازار سرمایه شود.