نوسازی بافت فرسوده

نوسازی بافت فرسوده صرفاً بازسازی ظاهر یک خانه نیست، بلکه نوسازی کل یک محله است که خانه‌هایش لرزان، کوچه‌هایش باریک و لوله‌کشی‌هایش پوسیده شده است. در اقتصاد ایران، این مناطق معمولاً در بخش‌های مرکزی شهرها قرار دارند و به دلیل سندهای قدیمی یا مالکیت‌های مشاع، نوسازی آن‌ها پیچیدگی‌های حقوقی دارد. دولت و شهرداری برای تشویق مردم، امتیازاتی مثل وام‌های کم‌بهره، تخفیف در عوارض ساخت‌وساز یا اجازه ساخت طبقات اضافه (تراکم) می‌دهند تا سرمایه‌گذاری در این نقاط برای سازنده و مالک صرفه اقتصادی پیدا کند. برای یک خانواده ایرانی، نوسازی بافت فرسوده یعنی تبدیل یک خانه کلنگیِ پرهزینه به آپارتمانی که هم نقدشوندگی بالایی دارد و هم وام مسکن به آن تعلق می‌گیرد. مثلاً در محله‌هایی مثل سلسبیل تهران یا مناطق مرکزی اصفهان، تجمیع چند پلاک کوچک و تبدیل آن‌ها به یک مجتمع مدرن، نه تنها خطر ریزش در زلزله را از بین می‌برد، بلکه با اضافه شدن امکاناتی مثل آسانسور و پارکینگ، قیمت هر متر مربع ملک را به طور چشم‌گیری نسبت به قبل افزایش داده و ثروت خانوار را در برابر تورم حفظ می‌کند.