نظام ارجاع

نظام ارجاع در واقع نقشه راهی برای دریافت خدمات درمانی است که در آن بیمار به‌جای مراجعه مستقیم به متخصص، ابتدا توسط پزشک خانواده ویزیت می‌شود. در این الگو، پزشک عمومی به عنوان دروازه‌بان سلامت عمل کرده و تنها در صورتی که تشخیص و درمان تخصصی‌تر نیاز باشد، بیمار را به سطح بالاتر معرفی می‌کند. این فرآیند از سردرگمی بیمار در انتخاب پزشک و انجام آزمایش‌های غیرضروری و تکراری جلوگیری می‌کند.

این سیستم مستقیماً بر هزینه‌های زندگی مردم اثر می‌گذارد؛ چرا که در صورت رعایت مسیر ارجاع، سهم پرداختی بیمار یا همان فرانشیز به شدت کاهش می‌یابد و بیمه‌ها بخش بزرگی از هزینه‌ها را پوشش می‌دهند. از نگاه کلان نیز، اجرای این نظام در اقتصاد ایران مانع از هدررفت منابع محدود ارزی و بودجه‌ای در بخش دارو و تجهیزات پزشکی می‌شود و اجازه می‌دهد منابع مالی دولت به جای ویزیت‌های تکراری و غیرضروری، صرف بهبود کیفیت زیرساخت‌های بیمارستانی شود.