نسبت آنی

نسبت آنی که در بازارهای مالی به آن نسبت سریع هم می‌گویند، دقیق‌ترین خط‌کش برای سنجش نقدینگی واقعی یک کسب‌وکار است. در این محاسبه، ما موجودی انبار را از دارایی‌ها کنار می‌گذاریم؛ چون فرض بر این است که در لحظات بحرانی، تبدیل کردن کالاهای داخل سوله یا مواد اولیه به پول نقد، هم زمان‌بر است و هم ممکن است با قیمت بسیار پایینی انجام شود. این نسبت به زبان ساده می‌گوید شرکت چقدر پول نقد، سپرده بانکی و طلبِ نقدشونده دارد تا از پس بدهی‌های کوتاه‌مدت خود بربیاید.

در فضای اقتصادی ایران که نوسانات ناگهانی و رکودهای مقطعی رایج است، این نسبت برای سهامداران بورس اهمیت دوچندان دارد. برای مثال، اگر یک شرکت تولیدی در بورس تهران انبار پر از کالایی داشته باشد اما نسبت آنی‌اش کمتر از عدد یک باشد، یعنی در صورت فشار بانک برای تسویه وام یا سررسید چکِ تأمین‌کنندگان، ممکن است با بحران جدی روبرو شود. پایین بودن این نسبت زنگ خطری است که نشان می‌دهد شرکت در مدیریت نقدینگی ضعیف عمل کرده و ریسک سرمایه‌گذاری در آن به دلیل احتمال ناتوانی در پرداخت تعهدات، بالا رفته است.