نابرابری دستمزد

نابرابری دستمزد یعنی توزیع ناعادلانه پول میان شاغلان، به طوری که تفاوت درآمدها بسیار فراتر از اختلاف در مهارت، تجربه یا سختی کار باشد. در واقع، وقتی بخش بزرگی از کیک اقتصاد فقط به دست عده معدودی می‌رسد و اکثریت جامعه با وجود فعالیت تمام‌وقت، سهم ناچیزی می‌برند، این نابرابری شکل می‌گیرد که ریشه در ساختار بازار کار و قوانین حمایتی دارد. در اقتصاد ایران، این پدیده خودش را در فاصله میان حقوق‌بگیران دولتی، کارگران کارخانه‌ها و شاغلان بخش‌های غیررسمی نشان می‌دهد. وقتی تورم با سرعت جهشی رشد می‌کند، کسانی که دستمزد ثابت ریالی دارند مانند کارمندان و کارگران، هر روز فقیرتر می‌شوند، در حالی که درآمدهای مرتبط با دارایی‌ها یا بخش‌های دلاری رشد می‌کنند. این وضعیت باعث می‌شود انگیزه برای کار مولد کاهش یابد و افراد به جای تخصص، به دنبال مشاغلی بروند که صرفاً از نوسانات قیمتی سود می‌برند و این یعنی ضعیف‌تر شدن سفره طبقه متوسط.