مکانیسم تنظیم مرزی کربن

مکانیسم تنظیم مرزی کربن در واقع یک سدِ مالیاتی برای کالاهایی است که تولیدشان باعث انتشار زیاد گازهای گلخانه‌ای می‌شود. منطق این قانون ساده است: اگر کشوری مثل ایران قوانین سخت‌گیرانه برای کاهش آلودگی صنایع ندارد، صادرکننده باید هنگام ورود کالا به اروپا، جریمه یا مابه‌تفاوتِ کربنِ تولیدشده را بپردازد تا رقابت با تولیدکننده اروپایی که هزینه‌های سنگینی برای حفظ محیط‌زیست داده، منصفانه شود. برای ایران که بخش مهمی از صادراتش شامل محصولات انرژی‌بر مثل فولاد، سیمان و مواد شیمیایی است، این قانون به معنای کاهش سودآوری شرکت‌های بزرگ صادراتی است. اگر این شرکت‌ها نتوانند تکنولوژی خود را به‌روز کنند، کالای ایرانی در بازارهای جهانی گران‌تر و کم‌طرفدارتر می‌شود. این اتفاق مستقیماً روی بازدهی سهام این شرکت‌ها در بورس تهران و میزان ارز ورودی به کشور اثر می‌گذارد و می‌تواند هزینه‌های نوسازی صنعت را به اقتصاد ملی تحمیل کند.