مهندسی معکوس

مهندسی معکوس در ساده‌ترین حالت یعنی «از کل به جزء رسیدن». وقتی صنعتگران ما به تکنولوژیِ ساخت یک قطعه یا دستگاهِ پیشرفته دسترسی ندارند، آن را کالبدشکافی می‌کنند تا بفهمند هر بخش چه نقشی دارد و از چه جنسی ساخته شده است. این روش در ایران راهی میان‌بر برای رسیدن به دانش فنی بدون نیاز به اجازه از سازنده اصلی، به‌ویژه در دوران تحریم است. این موضوع مستقیماً با هزینه زندگی و دارایی ما در ارتباط است؛ مثلاً وقتی واردات قطعات کلیدی خودرو یا لوازم خانگی محدود می‌شود، شرکت‌های ایرانی با مهندسی معکوس تلاش می‌کنند مشابه آن را بسازند تا خط تولید متوقف نشود و قیمت‌ها در بازار جهش نکند. البته موفقیت این روش به دقت علمی بستگی دارد؛ اگر فقط ظاهر کالا کپی شود، محصول نهایی ارزان‌تر است اما کیفیت و ایمنی نمونه اصلی را نخواهد داشت.