مهاجرت

مهاجرت در زبان ساده یعنی جابه‌جایی آدم‌ها از خانه‌شان به جایی دیگر به امید زندگی بهتر. در اقتصاد، ما به این جابه‌جایی به چشمِ انتقالِ سرمایه انسانی نگاه می‌کنیم. وقتی یک پرستار از کرمانشاه به تهران می‌آید یا یک مهندس از تهران به آلمان می‌رود، در واقع مهارتی که سال‌ها برایش هزینه شده، از یک بازار کار خارج و به بازار دیگری وارد می‌شود. این پدیده فقط یک تصمیم شخصی نیست، بلکه ترازوی عرضه و تقاضای نیروی کار را در کل کشور جابه‌جا می‌کند. برای ما در ایران، مهاجرت یعنی خالی شدنِ جای متخصصانی که جایگزین کردنشان گران و زمان‌بر است. وقتی پزشکان یا تکنسین‌های باسابقه مهاجرت می‌کنند، هزینه خدمات در داخل بالا می‌رود و کیفیت زندگی برای بقیه کاهش می‌یابد. از طرفی، مهاجرتِ داخلی به سمت شهرهای بزرگ، باعث گرانیِ شدید مسکن و فشار به زیرساخت‌های شهری مثل مترو و شبکه برق می‌شود. در واقع، مهاجرت دماسنجِ وضعیت اقتصادی است؛ هرچه نااطمینانی از آینده بیشتر باشد، میل به رفتن برای حفظ دارایی و تخصص بالاتر می‌رود.