مطالبات

مطالبات در واقع همان طلب‌های قانونی یک کسب‌وکار یا بانک از افراد و مجموعه‌های دیگر است. وقتی یک شرکت تولیدی در ایران، مثلاً یک کارخانه قطعه‌سازی، محصولاتش را به خودروساز می‌فروشد اما چک آن را برای شش ماه بعد دریافت می‌کند، در حساب‌هایش مبلغی به عنوان مطالبات ثبت می‌شود. این یعنی شرکت روی کاغذ سود کرده و دارایی دارد، اما در واقعیت هنوز پولی برای خرید مواد اولیه یا پرداخت حقوق کارگران در جیبش نیست.

برای مردم و سهامداران، حجم مطالبات یک زنگ خطر جدی برای سلامت مالی است. در شبکه بانکی ایران، اصطلاح مطالبات معوق به وام‌هایی اشاره دارد که سررسیدشان گذشته و به بانک برنگشته‌اند؛ وقتی این عدد بالا می‌رود، بانک برای جبران نقدینگی ناچار به استقراض از بانک مرکزی می‌شود که نتیجه‌اش چاپ پول و تورم برای کل جامعه است. در بورس تهران نیز اگر شرکتی مطالبات وصول‌نشده زیادی داشته باشد، سود نقدی کمتری به سهامدارانش می‌رسد چون ثروتش در دست مشتریان بلوکه شده است.