مسکن شایسته
مسکن شایسته یعنی خانه‌ای که حداقل‌های زندگی انسانی را تأمین کند. این یعنی خانه نباید در منطقه پرخطر باشد، باید به زیرساخت‌هایی مثل آب سالم و سیستم گرمایش دسترسی داشته باشد و فضای کافی برای اعضای خانواده فراهم کند. در واقع، صرفاً داشتن چهاردیواری کافی نیست؛ بلکه کیفیت ساخت، امنیتِ تصرف و آرامش محیطی هم بخشی از این تعریفِ استاندارد هستند.
در اقتصاد ایران، بزرگترین چالش برای رسیدن به مسکن شایسته، نسبت بالای هزینه مسکن به درآمد است. وقتی یک خانواده در کلان‌شهری مثل تهران مجبور می‌شود بیش از ۵۰ درصد درآمدش را بابت اجاره‌بهای یک واحد کوچک یا فرسوده بپردازد، عملاً دچار فقر مسکن شده است. این موضوع باعث می‌شود پولی برای پس‌انداز یا سرمایه‌گذاری باقی نماند و کیفیت زندگی در بخش‌های دیگر مثل سلامت و تغذیه فدا شود تا فقط سقفی بالای سر بماند.
چرا الان مهم است
تازهدر حالی که سال‌ها تمرکز دولت‌ها صرفاً بر تعداد واحدهای ساخته‌شده بود، حالا با بحران کیفیت زندگی در کلان‌شهرها، وزارت راه به دنبال بازتعریف استانداردهایی فراتر از سرپناه است. مطرح شدن شاخص‌های مسکن شایسته نشان‌دهنده تغییر نگاه از «فقط سقف داشتن» به سمت تأمین امنیت، دسترسی به خدمات و پایداری سازه در سبد معیشت ایرانیان است.
آخرین اخبار با این مفهوم
فراتر از آجر و سیمان؛ شاخص‌های مسکن شایسته از نگاه وزارت راه
مسکن شایسته فراتر از سرپناه، نیازمند پیوست‌های زیستی و امنیت در برابر منازعات بین‌المللی است.
۲۰ مهر ۱۴۰۵