مایعات گازی

وقتی از چاه‌های گاز در مناطقی مثل عسلویه استخراج انجام می‌شود، همراه با گاز معمولی که در بخاری‌ها می‌سوزد، مواد سنگین‌تری هم بیرون می‌آید که در فشار و دمای معمولی به حالت مایع درمی‌آیند. به این مواد «مایعات گازی» یا همان ان‌جی‌ال (NGL) می‌گوییم. این ترکیبات شامل موادی مثل اتان، پروپان و بوتان هستند که به جای مصرف مستقیم در خانه‌ها، باید به پالایشگاه‌های مخصوص بروند تا به محصولات باارزش‌تری تبدیل شوند.

اهمیت این مایعات برای اقتصاد ایران در این است که «خوراک» اصلی صنعت پتروشیمی محسوب می‌شوند. وقتی این مواد در کارخانه‌ها به پلی‌اتیلن یا مواد اولیه پلاستیک تبدیل می‌شوند، ارزش صادراتی آن‌ها چندین برابر شده و ارز بیشتری وارد کشور می‌شود که مستقیماً روی ثبات قیمت دلار و بودجه عمومی اثر دارد. همچنین بخشی از این مایعات به صورت گاز مایع (LPG) در کپسول‌های گاز یا سوخت خودروها استفاده می‌شود؛ بنابراین هرگونه اختلال در تولید یا تغییر قیمت جهانی آن‌ها، از قیمت ظروف پلاستیکی و بسته‌بندی گرفته تا هزینه سوخت در مناطق فاقد لوله‌کشی گاز، بر معیشت مردم اثر می‌گذارد.