مالیات بر شرکتها
مالیات بر شرکتها در واقع بخشی از درآمدِ باقیمانده یک کسبوکار پس از کسر تمام هزینههاست که دولت برای تأمین بودجه عمومی برمیدارد. در ایران، تمام شرکتهای ثبتشده، از یک کارگاه کوچک تولیدی تا بانکهای بزرگ، موظفاند کارنامه مالی خود را شفاف کنند و درصدی از سود واقعیشان را به سازمان امور مالیاتی بدهند. نرخ پایه این مالیات ۲۵ درصد است، اما دولت برای تشویق شفافیت، به شرکتهایی که در بورس تهران پذیرفته میشوند، تخفیفهای کوچکی در این نرخ هدیه میدهد.
تغییر در نرخ این مالیات مستقیماً روی دارایی مردم اثر دارد؛ اگر شما سهامدار بورس باشید، هرچه مالیات شرکتها بالاتر برود، سود کمتری به شما میرسد و ارزش سهامتان افت میکند. از سوی دیگر، وقتی فشار مالیاتی بر تولیدکننده ایرانی بیش از حد زیاد شود، او برای جبران هزینههایش ناچار میشود قیمت نهایی محصولاتی مثل مواد شوینده یا لوازم خانگی را گران کند. بنابراین، این مالیات ترازویی است که یک کفه آن بودجه دولت و کفه دیگرش قدرت خرید و سود سرمایهگذاران است.
آخرین اخبار با این مفهوم

پارادوکس مالیات: چرا رأیدهندگان مالیاتهای ناکارآمد را به نفع خود میدانند؟
رأیدهندگان از مالیاتهای ناکارآمد به عنوان «افسار» برای مهار دولت و جلوگیری از غارتگری و رشد بیرویه آن استفاده میکنند.
۶ تیر ۱۴۰۵