قیمت تولید

قیمت تولید در واقع همان مخارجی است که پشت درِ کارخانه اتفاق می‌افتد. وقتی یک تولیدکننده ایرانی می‌خواهد محصولی مثل لبنیات یا لوازم خانگی بسازد، باید برای تهیه مواد اولیه، برق، گاز و حقوق کارگران هزینه کند. این قیمت شامل سود خرده‌فروشی یا هزینه‌های ویترین مغازه نمی‌شود و فقط نشان‌دهنده فشار هزینه‌ها بر دوش بخش تولید است.

اهمیت این عدد برای ما در این است که مثل یک پیش‌بینی‌کننده عمل می‌کند. در اقتصاد ایران، هر زمان قیمت تولید به دلیل نوسان دلار یا گرانی نهاده‌های دامی بالا می‌رود، با یک فاصله زمانی کوتاه، اثرش را در سفره مردم نشان می‌دهد. مثلاً اگر هزینه تولید در مرغداری‌ها افزایش یابد، حتماً تا چند هفته دیگر قیمت مرغ در مغازه‌ها هم گران خواهد شد. در واقع، قیمت تولیدکننده «تورم پیش‌رو» را به ما نشان می‌دهد.

رصد این قیمت به ما می‌گوید که موج بعدی تورم در بازار چقدر بزرگ است. وقتی قیمت تولیدکننده سریع‌تر از قیمت مصرف‌کننده رشد می‌کند، یعنی تولیدکننده در حال تحمل فشار است و به‌زودی برای جلوگیری از ضرر، ناچار می‌شود قیمت نهایی کالا را افزایش دهد؛ بنابراین افزایش مستمر این شاخص، زنگ خطری جدی برای کاهش قدرت خرید خانواده‌ها در آینده نزدیک است.