قیمت آزاد بنزین

در اقتصاد ایران، بنزین با دو نرخ عرضه می‌شود؛ نرخ اول همان سهمیه ماهانه است و نرخ دوم که به قیمت آزاد معروف شده، هزینه‌ای است که برای مصرف مازاد بر سهمیه می‌پردازید. برخلاف نامش، این قیمت واقعاً بر اساس عرضه و تقاضای جهانی نیست، بلکه عددی است که دولت تعیین می‌کند تا کسانی که بیشتر از الگوهای پایه مصرف می‌کنند، هزینه بالاتری بپردازند و فشار بودجه‌ای دولت برای جبران مابه‌التفاوت قیمت سوخت کمتر شود.

تغییر این قیمت مستقیماً روی هزینه رفت‌وآمد روزانه، کرایه تاکسی‌های اینترنتی و حتی قیمت تمام‌شده کالاهایی که با وانت جابه‌جا می‌شوند اثر می‌گذارد. برای یک خانواده ایرانی، قیمت آزاد بنزین مرز میان یک سفر اقتصادی و یک سفر پرهزینه است؛ چرا که عبور از سهمیه ۱۵۰۰ تومانی و خرید بنزین با نرخ ۳۰۰۰ تومانی، هزینه سوخت یک مسافرت بین‌شهری را ناگهان دو برابر کرده و مستقیماً توان خرید سایر کالاهای ضروری را در بودجه ماهانه کاهش می‌دهد.