قرارداد سلف

قرارداد سلف در زبان ساده همان پیش‌خریدِ قطعی است. در این معامله، خریدار تمامِ پولِ کالا را همین امروز به فروشنده می‌پردازد و در مقابل، فروشنده تعهد می‌دهد که مقدار مشخصی از آن کالا را در تاریخِ معینی در آینده تحویل دهد. برخلاف معاملاتِ روزمره که پول و کالا هم‌زمان جابه‌جا می‌شوند، در سلف، خریدار روی «زمان» معامله می‌کند تا از نوساناتِ قیمت در امان بماند.

در اقتصادِ ایران که با تورم و کمبود نقدینگی روبه‌روست، سلف نقشی حیاتی دارد. مثلاً یک کشاورز برای خرید بذر و کود، محصولِ زعفران یا گندمِ خود را پیش از برداشت به صورت سلف می‌فروشد تا پولِ نقدِ لازم را به دست آورد. در بورس کالا نیز شرکت‌های بزرگی مثل فولاد مبارکه با فروشِ سلفِ محصولاتشان، سرمایه در گردشِ کارخانه را تأمین می‌کنند. برای خریدار ایرانی، سلف راهی است تا پولِ خود را به کالا تبدیل کرده و از دارایی‌اش در برابر گران شدنِ احتمالی در ماه‌های آینده محافظت کند.