قرارداد ساخت، بهرهبرداری و انتقال (BLO)
همچنین: ساخت، بهرهبرداری و انتقال (BLO)
قرارداد ساخت، بهرهبرداری و انتقال که به اختصار BLO نامیده میشود، راهکاری است که دولتها برای جبران کسری بودجه عمرانی به کار میگیرند. در این مدل، دولت به جای اینکه سالها منتظر تخصیص بودجه برای ساخت یک زیرساخت بماند، از یک شرکت خصوصی میخواهد که پروژه را با پول خودش بسازد. ویژگی اصلی این قرارداد در «اجاره» نهفته است؛ یعنی دولت یا نهاد عمومی، پروژه تکمیلشده را برای مدتی از سازنده اجاره میکند تا سرمایهگذار بتواند اصل پول و سود خود را بردارد و در نهایت کل پروژه را به دولت واگذار کند.
این مدل در اقتصاد ایران، بهویژه در بخشهایی مثل ساخت تصفیهخانههای فاضلاب یا نیروگاههای برق، بسیار حیاتی است چون اجازه میدهد پروژههایی که به دلیل بیپولی دولت متوقف شدهاند، به بهرهبرداری برسند. برای شهروندان، این یعنی دسترسی سریعتر به خدماتی مثل آب سالم یا برق پایدار؛ اما در مقابل، هزینه تمامشده این خدمات ممکن است در قالب قبوض یا تعرفههای دولتی به تدریج از مصرفکننده دریافت شود تا هزینه اجارهای که دولت به شرکت سازنده میپردازد تأمین گردد.
چرا الان مهم است
تازهبا تشدید بحران مسکن و محدودیت بودجه دولت، استفاده از مدلهای مشارکتی برای تامین سرپناه دهکهای کمدرآمد دوباره داغ شده است. طرح اخیر مسکن استیجاری با اجارهبهای پلکانی، در واقع تلاشی برای جذب سرمایه بخش خصوصی در پروژههای عمرانی است تا در ازای ساخت و اجارهداری میانمدت، هم بار مالی دولت سبک شود و هم نیاز فوری بازار پاسخ بگیرد.
آخرین اخبار با این مفهوم

جزئیات طرح مسکن استیجاری: قراردادهای ۵ ساله و اجارهبهای پلکانی برای دهکهای پایین
دولت با ساخت ۷۵ هزار واحد مسکونی، طرح اجارهداری ۵ ساله با نرخهای حمایتی برای دهکهای پایین را آغاز میکند.
۱۱ مهر ۱۴۰۵