قحطی

قحطی در نگاه مدرن تنها به معنی خشک‌سالی یا نبودِ گندم در سیلوها نیست، بلکه زمانی رخ می‌دهد که زنجیره تأمین غذا از مزرعه تا سفره قطع شود. در واقع، حتی اگر مغازه‌ها پر از کالا باشند اما قیمت‌ها چنان بالا بروند که بخش بزرگی از جامعه توان خرید نان و گوشت را نداشته باشد، جامعه با نوعی قحطی اقتصادی یا ناامنی غذایی شدید روبروست. این وضعیت مستقیماً با تورم افسارگسیخته و مدیریت ذخایر استراتژیک گره خورده است.

در اقتصاد ایران، نوسانات شدید قیمت دلار مستقیماً روی امنیت غذایی اثر می‌گذارد؛ چرا که بخش بزرگی از نهاده‌های دامی و کالاهای اساسی با ارز وارد می‌شوند. وقتی ارز گران یا نایاب شود، هزینه تولید مرغ، گوشت و لبنیات بالا می‌رود و این موضوع می‌تواند باعث خالی شدن یخچال‌های مردم شود. در چنین شرایطی، دارایی‌های نقدی افراد به سرعت ارزش خود را در برابر هزینه‌های اولیه زندگی از دست می‌دهند و اولویت اصلی خانوار از سرمایه‌گذاری به بقای روزمره تغییر می‌کند.