فقر بین‌نسلی

فقر بین‌نسلی یعنی وقتی فقر مثل یک ارثیه ناخواسته از نسلی به نسل دیگر می‌رسد. در این حالت، مشکل فقط کمبودِ پولِ نقد در یک مقطع زمانی نیست؛ بلکه فرزندان در محیطی بزرگ می‌شوند که از ابزارهای اصلی پیشرفت مثل تغذیه سالم، آموزش باکیفیت و شبکه‌ای از روابط اجتماعیِ کارآمد محروم هستند. این موضوع باعث می‌شود حتی با وجود استعداد و تلاش، رسیدن به جایگاه‌های اقتصادی بالاتر برای این افراد بسیار دشوار یا حتی غیرممکن شود. در اقتصاد ایران، تورم‌های طولانی‌مدت و جهش‌های ناگهانی قیمت مسکن، این پدیده را به شدت تقویت کرده است. برای مثال، جوانی که خانواده‌اش صاحبِ خانه نیست یا توان مالی برای فرستادن او به مدارس و دوره‌های آموزشی معتبر را نداشته، در مقایسه با هم‌نسلان خود که از این حمایت‌ها برخوردارند، از همان ابتدا در یک مسابقه نابرابر قرار می‌گیرد. این وضعیت باعث می‌شود ثروت یا فقر، بیش از آنکه نتیجه عملکرد فرد باشد، به دارایی‌های قبلیِ خانواده‌اش وابسته شود و امید به جابه‌جایی بین طبقات اقتصادی در جامعه کاهش یابد.