صنعتزدایی
صنعتزدایی به زبان ساده یعنی ضعیف شدن بازوهای تولیدی یک کشور. وقتی هزینههای تولید بالا میرود یا سودآوریِ دلالی و واردات بیشتر از ساختن کالا میشود، کارخانهها یکییکی تعطیل میشوند یا ظرفیتشان خالی میماند. در این حالت، اقتصاد بهجای تکیه بر ساختنِ ارزش، به سمت مصرفگرایی و فروش منابع خام حرکت میکند و توازن خود را از دست میدهد.
در ایران، این پدیده را با تعطیلی برندهای قدیمی ارج و آزمایش یا تبدیل شدن سولههای صنعتی به انبار کالاهای وارداتی حس میکنیم. وقتی صنعت ضعیف شود، امنیت شغلی کارگران از بین میرود و چون کالای داخلی کم میشود، قیمتها با هر نوسان دلار جهش میکنند. برای شما به عنوان شهروند، صنعتزدایی یعنی کاهش فرصتهای شغلی تخصصی و وابستگیِ سفرهتان به ارز، چرا که وقتی در داخل چیزی نسازیم، باید همهچیز را با دلاری بخریم که هر روز گرانتر میشود.
چرا الان مهم است
تازهبحران ناترازی انرژی و قطعی برق صنایع، حالا مستقیماً امنیت شغلی صدها هزار کارگر ایرانی را هدف گرفته است. وقتی هزینه تولید به دلیل کمبود زیرساختها جهش میکند و کارخانهها ناچار به توقف فعالیت میشوند، زنگ خطر «صنعتزدایی» به صدا درمیآید؛ فرآیندی که در آن بخش تولید ضعیف شده و جای خود را به فعالیتهای غیرمولد میدهد که نتیجهاش کاهش ثبات اقتصادی و وابستگی بیشتر به واردات است.
آخرین اخبار با این مفهوم
هشدار وزارت صمت: ناترازی برق و جهش قیمتها در کمین ۷۰۰ هزار شغل صنعتی
ناترازی برق و قیمتهای نجومی در بورس انرژی، بقای صنایع بزرگ و اشتغال ۷۰۰ هزار نفر را با تهدید جدی مواجه کرده است.
۹ تیر ۱۴۰۵