صادرات خدمات

برخلاف صادرات کالا که در آن محصولی فیزیکی مثل نفت یا پسته از مرز عبور می‌کند، در صادرات خدمات ما «تخصص» یا «فرصت‌های» خود را به خارجی‌ها می‌فروشیم. در این حالت، چیزی در گمرک بسته‌بندی نمی‌شود، بلکه تخصص یک برنامه‌نویس، مهارت یک تیم مهندسی در ساخت سد یا حتی جاذبه‌های یک هتل برای توریست‌ها، باعث می‌شود ارز وارد چرخه اقتصادی ایران شود. این نوع تجارت، هوشمندانه‌ترین راه برای کسب درآمد ارزی است چون به جای استخراج منابع طبیعی، از توان فکری و زیرساختی کشور استفاده می‌کند.

رونق صادرات خدمات مستقیماً روی ثبات قیمت دلار و اشتغال جوانان تحصیل‌کرده اثر می‌گذارد. برای مثال، وقتی شرکت‌های فنی‌مهندسی ایران در کشورهای همسایه پروژه جاده‌سازی می‌گیرند یا رانندگان ترانزیت بارهای بین‌المللی را از خاک ایران عبور می‌دهند، بدون وابستگی به قیمت نفت، درآمد ارزی کشور بالا می‌رود. این یعنی سفره مردم کمتر از تحریم‌های نفتی آسیب می‌بیند و برای متخصصانی که قصد مهاجرت دارند، در داخل کشور بازار کار دلاری و ارزشمند ایجاد می‌شود.