شاخص ادراک فساد

این شاخص یک خط‌کش جهانی برای سنجش میزان شفافیت در لایه‌های حکومتی است. برخلاف تصور عمومی، این عدد بر اساس تعداد دستگیری‌ها یا پرونده‌های دادگستری ساخته نمی‌شود؛ بلکه بر پایه نظرسنجی از نخبگان و موسسات معتبر بین‌المللی درباره پدیده‌هایی مثل رشوه گرفتن کارمندان، سوءاستفاده از بودجه‌های عمومی و نفوذِ رابطه‌ها در تصمیمات اداری شکل می‌گیرد. در واقع، این شاخص می‌گوید که از نگاهِ ناظران، سلامتِ اداری یک کشور در چه وضعیتی قرار دارد.

در اقتصاد ایران، بالا بودن ادراک فساد مستقیماً به معنای گران‌تر شدن زندگی برای مردم عادی است. وقتی رانت و پارتی‌بازی جای رقابت سالم را بگیرد، هزینه‌ واردات کالا یا گرفتن مجوزهای تولید به دلیل پرداخت‌های غیرقانونی بالا می‌رود و این هزینه در نهایت از جیب مصرف‌کننده نهایی پرداخت می‌شود. علاوه بر این، وقتی سرمایه‌گذار احساس کند که امنیت دارایی‌اش در گروِ ارتباطات خاص است، پول خود را از چرخه تولید خارج می‌کند که نتیجه آن کاهش فرصت‌های شغلی و تضعیف ارزش پول ملی است.