سیاستگذاری غیرقیمتی
همچنین: سیاست غیرقیمتی
سیاستگذاری غیرقیمتی یعنی دولت برای هدایت اقتصاد، سراغ تغییر مستقیم قیمتها نمیرود. در این روش، هدف این است که با استفاده از ابزارهای قانونی، فنی یا فرهنگی، تقاضا برای یک کالا را مدیریت کرد. برای مثال، وقتی دولت بهجای گران کردن برق، استفاده از لامپهای کممصرف را اجباری میکند یا ساعت کاری ادارات را برای کاهش مصرف انرژی تغییر میدهد، در واقع از سیاست غیرقیمتی استفاده کرده است تا بدون فشار مالی مستقیم به خانوادهها، ناترازی انرژی را جبران کند.
این سیاست در ایران بسیار پرکاربرد است چون تغییر قیمت کالاهای اساسی مثل بنزین یا نان حساسیتهای اجتماعی و تورمی بالایی دارد. نمونه بارز آن «کارت سوخت» و سهمیهبندی است؛ دولت با این کار تلاش میکند مصرف بنزین را بدون رساندن قیمت به نرخهای جهانی کنترل کند. برای مردم، این سیاست به معنای حفظ قدرت خرید در کوتاهمدت است، اما در مقابل ممکن است با محدودیتهایی مثل سهمیهبندی، کاهش کیفیت خدمات یا ایجاد صف در بازار مواجه شوند که ناشی از عدم تعادل طبیعی قیمت است.
چرا الان مهم است
تازهدولت برای مهار ناترازی بنزین، بهجای شوک قیمتی، به ابزارهای مدیریتی رو آورده است. طرحهایی مثل یکپارچهسازی سهمیهها در کارتهای بانکی و جایگزینی سوختهای ارزانتر مثل CNG، تلاشی است تا بدون دست زدن به قیمت، مصرف را کنترل و قاچاق را کم کنند؛ مسیری که مستقیماً بر نحوه دسترسی روزمره ما به سوخت اثر میگذارد.
آخرین اخبار با این مفهوم

رویکرد دولت در مدیریت بنزین: اولویت با سیاستهای غیرقیمتی و حمایت از کالابرگ
دولت با رد سیاستهای قیمتی ناگهانی، درآمدهای حاصل از مدیریت مصرف بنزین را به طرح کالابرگ اختصاص میدهد.
۱۳ شهریور ۱۴۰۵
انتقال سهمیه سوخت به کارت بانکی؛ پایان کارت سوخت تا پاییز امسال
سهمیه سوخت خودروهای سواری تا پاییز امسال به کارتهای بانکی منتقل میشود تا ناترازی بنزین مدیریت شود.
۱۳ مرداد ۱۴۰۵
جزئیات طرح انتقال سهمیه سوخت به کارت بانکی؛ اجرای سراسری تا پایان پاییز
انتقال سهمیه سوخت به کارت بانکی با هدف مدیریت ناترازی انرژی تا پایان پاییز سراسری میشود.
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
چرا CNG؛ کلید گمشده دولت برای حل بحران ناترازی بنزین است؟
احیای ظرفیت بلااستفاده CNG میتواند بدون نیاز به افزایش قیمت بنزین، فشار واردات را به شدت کاهش دهد.
۴ مرداد ۱۴۰۵