سیاست مالیاتی

سیاست مالیاتی در واقع فرمانِ دولت برای هدایت نقدینگی و مدیریت هزینه‌های عمومی کشور است. دولت با کم و زیاد کردن نرخ‌های مالیاتی یا تعریف پایه‌های جدید، تعیین می‌کند که سرمایه‌ها به کدام سمت بروند. برای مثال، وقتی مالیات بر تولید کاهش می‌یابد، هدف رونق کارخانه‌هاست و زمانی که مالیات بر خانه‌های خالی وضع می‌شود، دولت سعی دارد با فشار بر احتکارکنندگان، عرضه مسکن را زیاد و قیمت را کنترل کند.

این تصمیمات مستقیماً روی کیف پول و ارزش دارایی‌های شما اثر می‌گذارد. در اقتصاد ایران، اگر سیاست مالیاتی به درستی اجرا نشود، دولت برای جبران کسری بودجه به چاپ پول متوسل می‌شود که نتیجه آن تورم و کاهش ارزش ریال است. بنابراین، هر تغییری در قوانین مالیاتی، از مالیات بر حقوق گرفته تا مالیات بر عایدی سرمایه در بازار خودرو و طلا، تلاشی است تا هزینه‌های کشور به جای تورم، از مسیر درآمدهای پایدار تأمین شود.