سهام عدالت

سهام عدالت در واقع سبدی از سهام ارزشمندترین شرکت‌های دولتی ایران است که دولت تصمیم گرفت به جای واگذاری یک‌باره به بخش خصوصی، مالکیت آن‌ها را به عموم مردم بسپارد. این طرح که از اواسط دهه هشتاد آغاز شد، حالا حدود چهل و نه میلیون ایرانی را به سهام‌دار بزرگ‌ترین صنایع کشور تبدیل کرده است. این دارایی به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم مدیریت می‌شود و ارزش آن مستقیماً به وضعیت بازار سرمایه و عملکرد شرکت‌های مادر وابسته است. اهمیت سهام عدالت برای خانواده‌های ایرانی در دو بخش خلاصه می‌شود: اول سود نقدی سالانه‌ای که معمولاً در ماه‌های پایانی سال به حساب دارندگان واریز می‌شود و می‌تواند بخشی از هزینه‌های زندگی را پوشش دهد؛ دوم ارزش خودِ این سبد سهام که با رشد تورم و افزایش قیمت دلار در بلندمدت رشد می‌کند. برای مثال، فردی که برگه سهام عدالت دارد، در حقیقت مالک بخشی از سود غول‌هایی مثل فولاد مبارکه یا پالایشگاه نفت تهران است و می‌تواند در صورت نیاز به نقدینگی، بخشی از آن را در بورس بفروشد یا از آن به عنوان وثیقه برای دریافت وام‌های خرد بانکی استفاده کند.