درآمدهای ارزی

درآمدهای ارزی در واقع همان حقوق یا درآمد صادراتی کشور است که به جای ریال، با ارزهای معتبر جهانی دریافت می‌شود. در اقتصاد ایران، این درآمدها از دو مسیر اصلی به دست می‌آیند: صادرات نفتی که در اختیار دولت است و صادرات غیرنفتی مثل محصولات پتروشیمی، فولاد، فرش و پسته که توسط بخش‌های خصوصی و نیمه‌دولتی انجام می‌شود. این پول‌ها در حسابی به نام ذخایر ارزی جمع می‌شوند تا هزینه خرید کالاهای اساسی، دارو، ماشین‌آلات کارخانه‌ها و قطعات خودرو از خارج تامین شود. وقتی درآمدهای ارزی کشور به دلیل تحریم یا کاهش قیمت نفت کم می‌شود، عرضه دلار در بازار داخلی کاهش یافته و در نتیجه قیمت آن بالا می‌رود. این اتفاق مستقیماً روی سفره مردم اثر می‌گذارد؛ چرا که با گران شدن دلار، هزینه تولید در داخل و قیمت کالاهای وارداتی افزایش یافته و قدرت خرید ریالی مردم کمتر می‌شود. در مقابل، فراوانی درآمدهای ارزی به دولت اجازه می‌دهد تا قیمت‌ها را ثبات ببخشد و از پرش‌های ناگهانی در بازار دارایی‌هایی مثل طلا و مسکن جلوگیری کند.