دارایی تسویه

دارایی تسویه در واقع همان «حرف آخر» در هر معامله است؛ یعنی پولی که وقتی به دست فروشنده رسید، دیگر هیچ ادعایی باقی نمی‌ماند و معامله از نظر قانونی و مالی بسته می‌شود. در زندگی روزمره ما، وقتی از کارت‌خوان یا اپلیکیشن‌های بانکی برای خرید استفاده می‌کنیم، موجودی حساب ما نقش دارایی تسویه را بازی می‌کند. این دارایی باید نقدشوندگی بسیار بالایی داشته باشد و مورد اعتماد همه باشد تا چرخ اقتصاد به راحتی بچرخد. در فضای اقتصادی ایران، گاهی به دلیل تورم بالا، اعتماد به ریال به عنوان تنها دارایی تسویه در قراردادهای بزرگ و بلندمدت سست می‌شود. به همین دلیل است که در معاملات مسکن یا خودرو، گاهی می‌شنویم که افراد تمایل دارند بخشی از مبلغ را با «دلار» یا «سکه» تسویه کنند تا ارزش پولشان در طول زمان جابه‌جا نشود. در سطح کلان نیز، بانک مرکزی با مدیریت ذخایر بانکی، تسویه نهایی بین بانک‌ها را تضمین می‌کند تا وقتی شما از حساب یک بانک به بانک دیگری پول می‌زنید، این انتقال با اعتبار کامل و بدون ریسک انجام شود و امنیت دارایی شما حفظ گردد.