خالص دارایی‌های خارجی

خالص دارایی‌های خارجی در واقع موجودیِ صندوق ارزی بانک مرکزی است. وقتی ایران نفت می‌فروشد یا صادراتی دارد، ارز حاصل از آن به حساب بانک مرکزی می‌رود. این بانک پس از کسرِ بدهی‌های خارجی، هر چه برایش باقی بماند را به عنوان دارایی خالص نگهداری می‌کند. این دارایی‌ها که شامل دلار، یورو و طلا هستند، حکمِ پشتوانه اصلی پولی را دارند که در دست مردم است. اهمیت این عدد در زندگی ما زمانی روشن می‌شود که بدانیم چاپ پول در ایران اغلب به بهانه همین دارایی‌ها انجام می‌شود. اگر بانک مرکزی ارزهای نفتی را از دولت بخرد اما به دلیل تحریم نتواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند، عملاً پولِ بدون پشتوانه وارد بازار کرده است. این اتفاق مستقیماً قدرت خرید مردم را کاهش می‌دهد؛ یعنی با اینکه دارایی‌های خارجی روی کاغذ زیاد شده، اما چون ارز واقعی وارد بازار نشده، نتیجه‌اش فقط گران شدن کالاها و رشد تورم است.