حامی‌پروری

حامی‌پروری در زبانِ ساده یعنی تقسیمِ غنایمِ سفرهٔ دولت بینِ کسانی که از یک جریان یا شخصِ خاص حمایت می‌کنند. در این ساختار، به جای آنکه پروژه‌های بزرگ، مجوزهای خاص یا پست‌های حساس به کاربلدترین‌ها برسد، به کسانی داده می‌شود که وفاداری‌شان ثابت شده است. این رابطه دوطرفه است؛ حامی که همان سیاست‌مدار یا مدیرِ ارشد است، رانت یا وامِ ارزان می‌دهد و پیرو در مقابل، با رای یا نفوذش از بقای او در قدرت حمایت می‌کند.

این رفتار مستقیماً به جیبِ شما آسیب می‌زند چون باعث می‌شود شرکت‌های بزرگِ دولتی یا خصولتی در ایران به جای سوددهی، به حیاط‌خلوتی برای استخدام‌های سفارشی و اتلافِ منابع تبدیل شوند. وقتی یک بانکِ دولتی تحتِ فشارِ حامی‌پروری به افرادِ خاص وامِ کلانِ بدون‌بازگشت می‌دهد، ناترازیِ بانکی ایجاد شده و در نهایت با چاپِ پول و تورم، هزینهٔ این رانت‌خواری از قدرتِ خریدِ تمامِ مردم کسر می‌شود. در واقع، حامی‌پروری رقابتِ سالم را می‌کشد و فرصتِ رشد را از آدم‌های معمولی که به «رانت» وصل نیستند، می‌گیرد.