رفاه ذهنی

رفاه ذهنی یعنی اینکه شما چقدر از زندگی خود راضی هستید و در طول روز چه احساساتی را تجربه می‌کنید. در حالی که شاخص‌های سنتی مثل رشد اقتصادی فقط روی تولید و درآمد تمرکز دارند، رفاه ذهنی به ما می‌گوید که آیا این پول واقعاً به حس خوشبختی منجر شده یا نه. در واقع، این مفهوم می‌گوید ثروت فقط زمانی ارزش دارد که به آرامش خاطر و کاهش دغدغه‌های فکری منجر شود. در ایران، رفاه ذهنی پیوند عمیقی با پیش‌بینی‌پذیری آینده دارد. وقتی قیمت دلار یا مسکن مدام تغییر می‌کند، حتی اگر درآمد فردی بالا برود، رفاه ذهنی او به دلیل اضطراب از هزینه‌های فردا کاهش می‌یابد. برای مثال، خانواده‌ای که درآمد کافی دارد اما مدام نگران تورم است، رفاه ذهنی کمتری نسبت به کسی دارد که درآمدش کمتر اما باثبات‌تر است. این حس ناامنی باعث می‌شود مردم به جای برنامه‌ریزی بلندمدت، مدام به دنبال تبدیل پول خود به دارایی‌های فیزیکی باشند تا از فشار روانی ناشی از کاهش قدرت خرید کم کنند.