ثبات سیاستی

ثبات سیاستی به زبان ساده یعنی این‌که «قواعد بازی» در اقتصاد مدام و بدون مقدمه تغییر نکند. وقتی از ثبات حرف می‌زنیم، منظور این نیست که قوانین تا ابد ثابت بمانند، بلکه یعنی تغییرات در مالیات، نرخ بهره یا قوانین صادرات و واردات، بر اساس یک منطق روشن و با اطلاع‌رسانی قبلی باشد تا سفره مردم و نقشه راه کسب‌وکارها با یک امضای ناگهانی زیرورو نشود.

در واقعیتِ اقتصاد ایران، نبودِ ثبات سیاستی خودش را در قالب بخشنامه‌های خلق‌الساعه نشان می‌دهد؛ مثلاً وقتی فردی روی تولید یک محصول برای صادرات سرمایه‌گذاری می‌کند اما ناگهان صادرات آن کالا ممنوع می‌شود. این بی‌ثباتی باعث می‌شود مردم به جای خرید سهام یا راه‌اندازی کارگاه، پول خود را به دارایی‌های امنی مثل دلار و طلا تبدیل کنند تا از خطر تصمیمات پیش‌بینی‌نشده در امان بمانند. ثبات سیاستی یعنی شما بدانید فردا قرار نیست با قانون جدیدی بیدار شوید که ارزش دارایی‌تان را نصف کند.