حکمرانی اقتصادی

حکمرانی اقتصادی یعنی فرمانِ هدایتِ اقتصاد دستِ کیست و با چه منطقی می‌چرخد. این مفهوم فقط به معنیِ قانون‌گذاری نیست، بلکه یعنی دولت چقدر در اجرای وعده‌هایش صادق است، چقدر به حقوقِ مالکیت احترام می‌گذارد و آیا فضای بازی برای همه یکسان است یا فقط عده‌ای خاص به منابع دسترسی دارند. در واقع، کیفیتِ چیدمانِ مهره‌های قدرت برای تقسیمِ ثروت ملی را حکمرانی می‌گویند. در ایران، وقتی از ضعفِ حکمرانی حرف می‌زنیم، یعنی مثلاً بخشنامه‌های ناگهانیِ صادراتی یا تغییرِ یک‌شبهِ نرخِ ارز، امنیتِ روانیِ کاسب و سرمایه‌گذار را به‌هم می‌زند. اگر حکمرانی درست باشد، شما می‌دانید که برای ده سالِ آینده روی چه حسابی سرمایه‌گذاری کنید؛ اما وقتی حکمرانی ضعیف است، سودِ شما نه از تلاش، بلکه از نزدیکی به کانون‌های قدرت و رانتِ اطلاعاتی به دست می‌آید که نتیجه‌اش تورم برای مردم و ثروتِ بادآورده برای عده‌ای محدود است.