تغییر ساختاری

تغییر ساختاری یعنی موتور محرک اقتصاد یک کشور عوض شود. اگر اقتصاد را مثل یک ساختمان فرض کنیم، این تغییر یعنی به جای تعمیر دیوارها، پی‌ریزی و کاربری ساختمان را عوض کنیم. در ایران، این مفهوم معمولاً زمانی مطرح می‌شود که بخواهیم از اقتصادِ وابسته به صادرات نفت به سمت اقتصادی مبتنی بر تولید، مالیات یا خدمات دیجیتال حرکت کنیم. این تحول لزوماً سریع نیست و گاهی دهه‌ها طول می‌کشد تا ریشه‌های درآمدی یک ملت جابه‌جا شود.

این تغییر مستقیماً روی امنیت شغلی و ارزش دارایی شما اثر می‌گذارد. برای مثال، با رشد فروشگاه‌های اینترنتی و پلتفرم‌های جابه‌جایی مسافر در ایران، ساختار سنتی بازار تغییر کرد؛ کسانی که این موج را شناختند، مهارت و سرمایه خود را با آن تطبیق دادند، اما کسانی که در ساختار قدیمی ماندند، سهم بازارشان را از دست دادند. در سطح کلان، اگر تغییر ساختاری به جای تولید به سمت واسطه‌گری برود، ثروت جامعه به جای کارخانه، در بازار ارز و سکه قفل می‌شود که نتیجه‌اش تورم طولانی‌مدت برای همه است.