تجارت مدیریت‌شده

تجارت مدیریت‌شده حالتی است که در آن دولت یا نهادهای حاکمیتی اجازه نمی‌دهند بازار به تنهایی برای صادرات و واردات تصمیم بگیرد. در این روش، مسئولان با وضع قوانینی مثل سهمیه‌بندی، تعیین تعرفه‌های سنگین یا حتی ممنوعیت کامل برخی کالاها، جریان تجارت را به سمتی که خودشان صلاح می‌دانند هدایت می‌کنند. هدف اصلی در این رویکرد معمولاً حمایت از تولیدکنندگان داخلی در برابر رقبای خارجی یا مدیریت منابع ارزی کشور در شرایط سخت است. در اقتصاد ایران، ملموس‌ترین مثالِ این وضعیت را در بازار خودرو یا لوازم خانگی می‌بینیم. وقتی دولت واردات خودرو را محدود یا ممنوع می‌کند، در واقع در حال مدیریت تجارت است تا از خودروساز داخلی حمایت کند یا مانع خروج دلار از کشور شود. این سیاست مستقیماً روی قدرت خرید و کیفیت زندگی شما اثر می‌گذارد؛ چرا که با کم شدن رقابت، قیمت کالاهای داخلی افزایش یافته و تنوع انتخاب مصرف‌کننده محدود می‌شود. همچنین، سیاست‌هایی مثل پیمان‌سپاری ارزی برای صادرکنندگان، نوعی مدیریت تجارت است که بر قیمت ارز در بازار آزاد و در نهایت بر تورم اثر می‌گذارد.