تأمین مالی پروژه‌ای

تأمین مالی پروژه‌ای یعنی وقتی می‌خواهیم یک طرح بزرگ مثل یک نیروگاه یا پتروشیمی راه بیندازیم، به جای اینکه کل اعتبار و دارایی یک شرکت قدیمی را درگیر کنیم، یک واحد مستقل برای آن پروژه می‌سازیم. در این روش، بانک یا سرمایه‌گذار به اعتبارِ درآمدی که قرار است در آینده توسط همان پروژه تولید شود پول می‌دهد. اگر پروژه به سود برسد، طلبکاران سهمشان را برمی‌دارند و اگر شکست بخورد، معمولاً نمی‌توانند برای تسویه بدهی سراغ اموال دیگرِ صاحب پروژه بروند.

این موضوع برای اقتصاد ایران حیاتی است چون پروژه‌های ملی مثل توسعه فازهای پارس جنوبی یا ساخت آزادراه‌های بین‌شهری به بودجه‌های نجومی نیاز دارند که از توان دولت یا یک شرکت به تنهایی خارج است. وقتی این روش درست اجرا شود، یعنی چرخ صنعت بدون فشار به بودجه عمومی و بدون نیاز به چاپ پول تورم‌زا می‌چرخد. برای مردم، موفقیت در این نوع تأمین مالی به معنای تکمیل سریع‌تر زیرساخت‌ها، ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار و حفظ ارزش پول ملی از طریق تقویت تولید است.