بازسازی زیرساخت

بازسازی زیرساخت به معنای نوسازی و ارتقای امکانات پایه‌ای کشور است که عمر مفیدشان تمام شده یا کارایی‌شان افت کرده است. این فرآیند شامل تعمیر اساسی نیروگاه‌های برق، تعویض لوله‌های انتقال آب و بهسازی مسیرهای ترانزیتی می‌شود. برخلاف پروژه‌های عمرانی جدید، تمرکز اینجا بر حفظ و بهبود دارایی‌های موجود است تا چرخ تولید و خدمات با کمترین هزینه و بیشترین سرعت بچرخد. در اقتصاد ایران، فرسودگی زیرساخت‌ها مستقیماً بر معیشت مردم اثر می‌گذارد. برای نمونه، وقتی شبکه انتقال برق بازسازی نشود، ناترازی انرژی باعث قطعی برق صنایع در تابستان می‌شود که نتیجه آن کاهش عرضه کالا و جهش قیمت‌ها در بازار است. همچنین، نوسازی نکردن جاده‌ها و ناوگان ریلی، هزینه حمل‌ونقل مواد غذایی را بالا می‌برد که در نهایت به شکل گرانی میوه و اقلام اساسی در سفره خانواده‌ها ظاهر می‌شود؛ بنابراین بازسازی زیرساخت، سرمایه‌گذاری برای ارزان‌تر تمام شدن زندگی است.