اشتغال پایدار
اشتغال پایدار یعنی داشتنِ شغلی که بر پایه تولید یا خدماتِ واقعی بنا شده و با هر نوسانِ اقتصادی از بین نمیرود. این فقط به معنای استخدام شدن نیست، بلکه یعنی آن شغل آنقدر ریشه در نیازِ بازار داشته باشد که صاحبش نگرانِ اخراجِ ناگهانی یا تعطیلیِ بنگاه به دلیلِ تغییرِ قیمتِ ارز نباشد. در واقع، شغلی پایدار است که فرد در آن از حقوقِ قانونی، بیمه و فرصتِ رشد برخوردار باشد. برای ما ایرانیها که با تورم و تغییرِ مداومِ قیمتها دستوپنجه نرم میکنیم، اشتغال پایدار تفاوتِ بینِ «زنده ماندن» و «برنامهریزی برای آینده» است. مثلاً اگر کسی با وامِ دولتی یک مغازه بزند اما نتواند هزینههایش را تامین کند، شغلش پایدار نیست. اما کار در واحدی که محصولش را صادر میکند یا خدماتی حیاتی ارائه میدهد، امنیتِ مالیِ بیشتری میسازد چون درآمدش به جای رانت، به بهرهوری متصل است.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی شدنِ بحثِ انتقالِ مدیریتِ اجرایی از ستادهای دولتی به دلِ محلات و مساجد، موضوعِ اشتغالِ پایدار اهمیتِ تازهای پیدا کرده است. این تغییرِ رویکرد نشاندهندهٔ تلاش برای ایجادِ شغلهایی است که به جای وابستگیِ صرف به بودجههای لرزانِ دولتی، بر توانِ بومی و نیازهای واقعیِ محلی تکیه دارند تا با تغییرِ دولتها یا نوساناتِ اقتصادی، معیشتِ خانوادهها به راحتی از هم نپاشد.
آخرین اخبار با این مفهوم

تغییر ریل حکمرانی: انتقال قدرت اجرایی از ستادهای دولتی به بطن محلات و مساجد
دولت پزشکیان قصد دارد با واگذاری شناسایی و حل مشکلات به نهادهای محلی، بروکراسی دولتی را در مبارزه با فقر دور بزند.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵