اشتغال
اشتغال در زبان ساده یعنی داشتنِ شغلی که بابت آن دستمزد میگیرید یا از طریق آن درآمدزایی میکنید. اما در اقتصاد ایران، اشتغال فقط به معنی کارمند دولت بودن یا پشتِ میز نشستن نیست؛ هر فعالیت مولدی که چرخِ زندگی فرد را بچرخاند و به تولید کالا یا خدمات در کشور کمک کند، بخشی از پازل اشتغال است. دولتها معمولاً با سیاستهایی مثل وامهای اشتغالزایی یا بهبود فضای کسبوکار تلاش میکنند تعداد شاغلان را بالا ببرند تا نرخ بیکاری کاهش یابد.
سطح اشتغال مستقیماً روی جیب شما و امنیت روانی جامعه اثر میگذارد. وقتی اشتغال بالا باشد، قدرت خرید مردم برای کالاهایی مثل مسکن و خودرو افزایش مییابد و تقاضا در بازار باعث رونق کسبوکارهای کوچک میشود. در مقابل، وقتی اشتغال ناقص زیاد باشد (یعنی فرد کار دارد اما درآمدش کفاف هزینههای تورمی ایران را نمیدهد)، حتی با وجود شاغل بودن، حس فقر در جامعه باقی میماند. بنابراین، کیفیتِ شغل و پایداریِ درآمد در بازار کار ایران، به اندازهٔ خودِ داشتنِ شغل اهمیت دارد.
چرا الان مهم است
تازهبا تمرکز دولت بر تغییر مدل حکمرانی و جراحیهای اقتصادی در بخش انرژی، نگرانیها بابت امنیت شغلی و معیشت در مناطق محروم دوچندان شده است. بحث بر سر این است که آیا تغییر رویکرد از دولتمحوری به مشارکتهای محلی و بهرهبرداری عادلانهتر از معادن، میتواند قفل بیکاری را در استانهای غیرمرکزی بشکند و سفره مردم را به ثروتهای منطقهای متصل کند یا خیر.
آخرین اخبار با این مفهوم
راهبرد جدید پزشکیان برای اصلاحات: عبور از دولتمحوری به حکمرانی محلهمحور با مشارکت مردم
پزشکیان کلید موفقیت اصلاحات اقتصادی و تحقق عدالت را در مشارکت مستقیم مردم و حکمرانی محلهمحور میبیند.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵
نقشه نابرابر استخراج؛ چرا ثروت معادن به سفره مردم محلی و مناطق محروم نمیرسد؟
تمرکز سرمایهگذاری در چند استان خاص و غفلت از اکتشافات نوین، مانع توسعه متوازن و پایدار در معادن ایران شده است.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
فرمان پزشکیان برای جراحی مصرف انرژی در دولت: هدفگذاری صرفهجویی ۳۰ درصدی با نظارت برخط
دولت با هدف کاهش ۳۰ درصدی مصرف، نظارت سختگیرانه و برخط بر انرژی ادارات را برای پیشگامی در اصلاح الگو آغاز میکند.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵