اثر برون‌رانی

اثر برون‌رانی به زبان ساده یعنی وقتی دولت پایش را بیش از حد در کفش اقتصاد می‌کند و منابع مالی محدود را به سمت خود می‌کشد، جا برای مردم و شرکت‌های خصوصی تنگ می‌شود. در این حالت، دولت برای جبران کسری بودجه یا پیشبرد طرح‌های دولتی، شروع به استقراض از بانک‌ها یا انتشار اوراق می‌کند. چون دولت وام‌گیرنده بزرگی است، عملاً بخش زیادی از پول‌های موجود در سیستم بانکی را مصرف می‌کند و دیگر پولی باقی نمی‌ماند که به تولیدکننده یا خریدار مسکن وام داده شود.

در اقتصاد ایران، این پدیده را زمانی می‌بینیم که بانک‌ها به دلیل فشار دولت برای تأمین مالی پروژه‌های دولتی یا پرداخت حقوق‌ها، توان وام‌دهی به کسب‌وکارهای کوچک و مردم را ندارند. وقتی شما برای گرفتن یک وام ساده خرید کالا یا مسکن با درهای بسته بانک مواجه می‌شوید یا مجبورید سودهای بسیار بالایی بپردازید، در واقع قربانی اثر برون‌رانی شده‌اید؛ چرا که منابعی که می‌توانست صرف رونق بازار و اشتغال شود، صرف هزینه‌های جاری و بزرگ‌تر شدن بدنه دولت شده است.