HACCP

این اصطلاح که به زبان ساده «نظام کنترل سلامت در مبدأ» نامیده می‌شود، یک روش پیشگیرانه برای امنیت غذایی است. برخلاف روش‌های قدیمی که فقط در انتهای خط تولید محصول را چک می‌کردند، این سیستم از لحظه ورود مواد اولیه تا بسته‌بندی، نقاط حساس و خطرآفرین را شناسایی و مهار می‌کند تا از سلامت نهایی کالا مطمئن شود.

برای یک تولیدکننده ایرانی، داشتن این استاندارد به معنای کلید ورود به بازارهای صادراتی است. مثلاً اگر یک کارخانه بسته‌بندی پسته یا تولید لبنیات در ایران این اصول را رعایت نکند، شانس ارزآوری و رقابت در بازارهای اروپا یا خلیج‌فارس را از دست می‌دهد. این موضوع مستقیماً بر سودآوری شرکت و ارزش سهام آن در بورس اثر می‌گذارد.

از نگاه مصرف‌کننده، رعایت این استاندارد یعنی کاهش هزینه‌های پنهان درمان و اطمینان از کیفیت کالایی که بابت آن پول پرداخت می‌شود. وقتی یک برند ایرانی این نشان را دریافت می‌کند، یعنی ضایعات تولید کاهش یافته و نظارت دقیقی بر زنجیره تأمین حاکم است که در بلندمدت مانع از پرش‌های قیمتی ناشی از خرابی و هدررفت محصولات غذایی می‌شود.