وقف

وقف در واقع نوعی سرمایه‌گذاریِ ابدی برای خیرِ عمومی است که در آن مالک، داراییِ خود را از چرخهٔ خرید و فروشِ شخصی خارج می‌کند تا منافعِ آن برای همیشه به جامعه برسد. در اقتصاد ایران، این نهاد یکی از بزرگترین بخش‌های غیردولتی محسوب می‌شود که باری از دوشِ بودجهٔ عمومی برمی‌دارد و اجازه می‌دهد ثروتِ راکد به نفعِ آموزش، بهداشت و رفاهِ طبقاتِ ضعیف‌تر به جریان بیفتد. تأثیرِ وقف بر زندگیِ مردم زمانی ملموس می‌شود که بدانیم بسیاری از بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها و حتی بازارهای قدیمی ایران بر زمین‌های وقفی بنا شده‌اند. این کار باعث می‌شود هزینهٔ خدمات برای شهروندان کاهش یابد. امروزه حتی وقفِ پول هم مطرح است که به افراد اجازه می‌دهد با مبالغِ خُرد در پروژه‌های تولیدی مشارکت کنند تا سودِ حاصل از آن صرفِ امورِ عام‌المنفعه شود، در حالی که اصلِ سرمایه برای همیشه حفظ می‌شود.