نسبت بدهی

نسبت بدهی به زبان ساده نشان می‌دهد که یک شرکت چقدر از اموال و دارایی‌هایش را با پول خودش خریده و چقدر را با قرض گرفتن از بانک‌ها یا دیگران تهیه کرده است. اگر این نسبت عدد بالایی را نشان دهد، یعنی شرکت بیشتر از آنکه به سرمایه خودش متکی باشد، به وام‌های بانکی وابسته است. در واقع این عدد مشخص می‌کند که در صورت انحلال شرکت، چقدر از دارایی‌ها متعلق به طلبکاران است و چقدر برای سهامداران باقی می‌ماند.

در بازار بورس تهران، توجه به این نسبت برای سهامداران حیاتی است؛ چرا که در شرایط اقتصادی ایران با نرخ‌های سود بانکی بالا، شرکت‌هایی که نسبت بدهی سنگینی دارند مجبورند بخش بزرگی از سود سالانه خود را بابت اقساط و هزینه‌های مالی به بانک‌ها بپردازند. به عنوان مثال، در صنایعی مثل خودروسازی که معمولاً نسبت بدهی بالایی دارند، حتی با وجود فروش خوب، ممکن است به دلیل فشارِ بازپرداخت وام‌ها، سودی به دست سهامدار نرسد یا شرکت در معرض خطر ورشکستگی قرار بگیرد.