مالیات بر مصرف

مالیات بر مصرف هزینه‌ای است که دولت روی قیمت فروش کالاها و خدمات اضافه می‌کند تا بخشی از بودجه کشور را تأمین کند. برخلاف مالیات بر درآمد که از حقوق شما قبل از واریز کسر می‌شود، این مالیات تنها زمانی پرداخت می‌شود که پولی خرج کنید. در واقع هر بار که کالایی می‌خرید، بخشی از پولی که به فروشنده می‌دهید متعلق به او نیست و باید به خزانه دولت واریز شود؛ به همین دلیل است که قیمت درج‌شده روی بسته‌بندی کالاها معمولاً با قیمتی که در نهایت پای صندوق می‌پردازید تفاوت دارد.

این مالیات مستقیماً قدرت خرید روزمره شما را هدف می‌گیرد. در اقتصاد ایران که تورم بالاست، افزایش نرخ مالیات بر مصرف (مثل رساندن ارزش افزوده به ۱۰ درصد) باعث می‌شود هزینه زندگی برای همه، به‌ویژه کسانی که درآمد ثابتی دارند، سنگین‌تر شود. دولت‌ها به این روش علاقه دارند چون فرار از آن برای مردم سخت است؛ مثلاً شما نمی‌توانید هنگام خرید یک جفت کفش یا پرداخت قبض موبایل، از پرداخت سهم مالیات آن خودداری کنید، مگر اینکه آن کالا معاف از مالیات (مثل نان یا دارو) باشد.