قرارداد سهجانبه
در قرارداد سهجانبه، برخلاف توافقهای معمول که بین دو نفر بسته میشود، ضلع سومی برای نظارت یا تسهیل کار اضافه میشود. در اقتصاد ایران، این مدل بیشتر در پروژههای بزرگ عمرانی و تامین مالی زنجیرهای کاربرد دارد. هدف اصلی این است که اطمینان حاصل شود پول یا تسهیلات بانکی دقیقاً در مسیر تعیینشده خرج میشود و واسطهها نمیتوانند مسیر نقدینگی را تغییر دهند. این ساختار باعث شفافیت مالی در پروژههایی میشود که سرمایه زیادی در آنها درگیر است. ملموسترین مثال این قرارداد در طرحهای ملی مسکن دیده میشود؛ جایی که بانک، پیمانکار و وزارتخانه مربوطه توافق میکنند تا وام مسکن مرحلهبهمرحله و متناسب با پیشرفت ساختمان به سازنده پرداخت شود. این کار برای شما به عنوان خریدار یا سرمایهگذار به این معناست که ریسک سوخت شدن پول یا نیمهکاره ماندن خانه کاهش مییابد، چون بانک تنها زمانی پول را آزاد میکند که ناظر تایید کند بخشی از کار واقعاً انجام شده است. در واقع این قرارداد از دارایی شما در برابر بدقولی احتمالی پیمانکار محافظت میکند.
چرا الان مهم است
تازهناترازی شدید برق و توقف تولید در واحدهای صنعتی، پای قراردادهای سهجانبه را به دیپلماسی انرژی باز کرده است. تلاش برای واردات برق از ترکیه جهت احیای پتروشیمیها نشان میدهد که دیگر توافقهای دوجانبه دولتی کافی نیست؛ حالا حضور همزمان تأمینکننده خارجی، دولت و مصرفکننده بزرگ صنعتی برای تضمین تداوم تولید و امنیت سرمایهگذاری در ایران حیاتی شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
مذاکره ایران و ترکیه برای واردات ۴۵۰ مگاوات برق جهت نجات پتروشیمیها
ایران برای نجات تولید پتروشیمیهای آسیبدیده، به دنبال واردات ۴۵۰ مگاوات برق از ترکیه از طریق خط خوی-وان است.
۱۱ تیر ۱۴۰۵