قابلیتهای پویا
قابلیتهای پویا برخلاف داراییهای ثابت مثل ساختمان و ماشینآلات، به تواناییِ نرم و مدیریتی یک شرکت برای «تغییر» اشاره دارد. این یعنی شرکت چقدر سریع میتواند فرصتهای جدید را شناسایی کند، منابعش را از بخشهای زیانده به سودده منتقل کند و خودش را با تکنولوژی یا قوانین جدید هماهنگ سازد. در واقع، این مفهوم تفاوت بین شرکتی است که در گذشته مانده با شرکتی که خودش را برای آینده بازسازی میکند.
در بازار ایران که با شوکهای ناگهانی مثل جهش قیمت دلار یا تغییر ناگهانی قوانین صادراتی روبروست، این قابلیت مستقیماً روی ارزش دارایی شما اثر میگذارد. مثلاً شرکتی که با شروع تحریمها توانست سریعاً زنجیره تأمین قطعاتش را از اروپا به آسیا تغییر دهد یا تولیدش را با نیازِ روز بازارِ داخلی تطبیق داد، دارای قابلیت پویاست. وقتی به عنوان سهامدار به یک شرکت نگاه میکنید، باید بپرسید آیا مدیران آن قدرت مانور در بحران را دارند یا خیر؛ چرا که در بلندمدت، همین چابکی است که سودآوری و بقای پول شما را تضمین میکند.
چرا الان مهم است
تازهدر فضای پرنوسان اقتصاد ایران، صرفِ داشتنِ دارایی یا رفعِ موانعِ خارجی مثل تحریم برای بقا کافی نیست. بحثِ «قابلیتهای پویا» از این جهت داغ شده که نشان میدهد شرکتهای ایرانی چطور باید با بازآراییِ توانمندیهای داخلی و تطبیقِ سریع با بازارهای جهانی، از فرصتهای جدید برای صادرات و رقابتپذیریِ واقعی استفاده کنند و صرفاً نظارهگر تغییرات نباشند.
آخرین اخبار با این مفهوم

چرا رفع تحریمها برای صادرات کافی نیست؟ مسیر رقابتپذیری بنگاههای ایرانی
موفقیت در صادرات نیازمند تحول در قابلیتهای درونی سازمان و مدیریت است، نه صرفاً رفع موانع بیرونی.
۲۲ تیر ۱۴۰۵