فسخ قرارداد
فسخ قرارداد در بازار مسکن ایران به معنای برهم زدنِ یکجانبه یا دوطرفه معامله است. وقتی شما خانهای را میخرید یا اجاره میکنید، طبق قانون مدنی اصولی وجود دارد که اجازه میدهد اگر شرایط طبق توافق پیش نرفت، معامله را منحل کنید. تفاوت اصلی فسخ با ابطال در این است که قرارداد تا لحظه فسخ کاملاً معتبر بوده و از آن لحظه به بعد است که آثار قانونیاش برای آینده از بین میرود.
اهمیت این موضوع زمانی روشن میشود که مثلاً بعد از امضای مبایعهنامه در بنگاه، متوجه میشوید ملک عیب پنهانی دارد یا قیمت آن بسیار بالاتر از عرف بازار بوده است. در اقتصاد تورمی ایران، تعیین دقیق «حق پشیمانی» یا استفاده از «خیار غبن» (ضرر فاحش) ابزاری است که از دارایی شما محافظت میکند. اگر در قرارداد حق فسخ به درستی پیشبینی نشود، نوسانات ناگهانی قیمت دلار یا مسکن میتواند باعث شود فروشنده به راحتی زیر معامله بزند یا خریدار در بنبست قانونی گیر کند.
چرا الان مهم است
تازهبا ابلاغ سقف ۲۵ درصدی برای افزایش اجارهبها و راهاندازی سامانههای جدید برای حل اختلاف، موضوع «فسخ قرارداد» به یکی از دغدغههای اصلی مستأجران و مالکان تبدیل شده است. در شرایطی که نوسان قیمتها باعث تمایل به تغییر قراردادها میشود، شناخت دقیقِ راههای قانونی پایان دادن به معامله، تنها راه جلوگیری از ضرر مالی و درگیریهای حقوقی در بازار مسکن ایران است.
آخرین اخبار با این مفهوم
سامانه جدید حل اختلاف مستأجران و جزئیات سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها
راهاندازی سامانه تلفنی برای حل اختلافات اجاره و تمدید خودکار قراردادها با سقف ۲۵ درصد افزایش قیمت در تهران.
۷ تیر ۱۴۰۵