فساد ساختاری

فساد ساختاری یعنی وقتی چرخ‌دنده‌های اقتصاد طوری چیده شده‌اند که بدون پارتی‌بازی یا دسترسی به رانت، کارها پیش نمی‌رود. در این حالت، مشکل فقط از افراد نیست، بلکه خودِ سیستم و قوانین—مثل پیچیدگی‌های اداری یا نبودِ شفافیت در بودجه—اجازه می‌دهند منابع ملی به جای عموم مردم، به جیب گروه‌های خاص برود. در واقع، سیستم به‌جای تشویقِ تولید و خلاقیت، به کسانی پاداش می‌دهد که به کانون‌های قدرت و اطلاعاتِ نهانی نزدیک‌تر هستند. این وضعیت مستقیماً به جیب شما آسیب می‌زند. وقتی مثلاً ارز ارزان‌قیمت دولتی به جای کاهش قیمت کالاهای اساسی، سر از بازار آزاد درمی‌آورد، این نتیجه یک ساختارِ فسادزا است. در چنین شرایطی، رقابت سالم از بین می‌رود، تورم رشد می‌کند و شما مجبور می‌شوید هزینه رانت‌خواریِ عده‌ای خاص را با گران‌تر خریدنِ کالاها و خدمات بپردازید؛ چرا که ثروتِ کشور به‌جای توسعه، در مسیرهای ناعادلانه هدر رفته است.