ظرفیت حکمرانی

ظرفیت حکمرانی یعنی قدرتِ اجرایی و هوشمندیِ ساختار دولت برای تبدیلِ «قانون» به «نتیجه». این موضوع فقط به معنای داشتنِ سازمان‌های بزرگ نیست، بلکه یعنی دولت چقدر ابزار، داده‌های دقیق و مهارت دارد تا سیاست‌هایش را در جامعه پیاده کند. وقتی ظرفیت حکمرانی پایین باشد، حتی بهترین قوانین هم در پیچ‌وخمِ اداری گم می‌شوند و به هدف اصلی‌شان نمی‌رسند.

این موضوع مستقیماً با امنیت مالی شما در ارتباط است. برای مثال، در طرح‌های بزرگی مثل عادلانه‌سازی یارانه‌ها یا کنترل بازار مسکن، اگر دولت ظرفیت حکمرانی (نظارت سیستمی و داده‌های شفاف) کافی نداشته باشد، هزینه‌ها برای مردم بالا می‌رود اما رانت و دلال‌بازی از بین نمی‌رود. در واقع، ظرفیت بالای حکمرانی باعث می‌شود ثروت ملی هدر نرود و فشار تورمی ناشی از بی‌انضباطی و ناتوانیِ اجرایی دولت کاهش یابد.