شفافیت
شفافیت در اقتصاد یعنی هیچ دیواری بین تصمیمگیرندگان و مردم نباشد. وقتی از شفافیت حرف میزنیم، منظورمان این است که صورتهای مالی بانکها، قراردادهای بزرگ دولتی و جزئیات بودجه کشور بهجای بایگانی در پوشههای محرمانه، در معرض دید عموم قرار بگیرد. در واقع شفافیت یعنی نور تاباندن به تاریکخانههایی که در آنها برای ثروت ملی تصمیم گرفته میشود تا همه شهروندان بدانند چه کسی، چقدر و بر اساس چه ضابطهای امتیاز یا بودجه دریافت کرده است.
این موضوع مستقیماً با جیب شما در ارتباط است. برای مثال، در بورس تهران اگر شرکتی اطلاعات سود و زیانش را شفاف در سامانه کدال منتشر نکند، عدهای با داشتن رانت خبری زودتر از شما میفروشند یا میخرند و شما مالباخته میشوید. یا در سطح کلان، وقتی مشخص نباشد ارزهای دولتی با نرخ ارزان به چه کسانی تخصیص داده شده، رانتخواری و تورم ایجاد میشود. شفافیت باعث میشود قیمتها واقعی شوند و شما بتوانید با اطمینان بیشتری برای خرید خودرو، مسکن یا سهام تصمیم بگیرید و از نوسانات ناشی از شایعات در امان بمانید.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها که بازگشت اعتماد به بورس تهران اولویت یافته، «شفافیت» از یک واژه تزئینی به ضرورتی برای بقا تبدیل شده است. عبور از ساختار «نابازار» و مداخلات دولتی که باعث سردرگمی سهامداران شده، تنها با روشنسازی فرآیندهای مالی و حذف رانت اطلاعاتی ممکن است؛ چرا که سرمایهگذار تنها زمانی پولش را وارد بازار میکند که قواعد بازی برایش روشن و پیشبینیپذیر باشد.
آخرین اخبار با این مفهوم
گذار از «نابازار» دولتی به بازار واقعی: نقشه راه احیای اعتماد در بورس ایران
بورس ایران به دلیل سلطه ۸۰ درصدی دولت، یک «نابازار» است که تنها با استقلال رگولاتور و خصوصیسازی واقعی مدیریت اصلاح میشود.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵